Ομιλία του Υπουργού Ναυτιλίας και Αιγαίου, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, κατά την Α΄ ανάγνωση και επεξεργασία του σχεδίου νόμου : «Τουριστικά Πλοία και άλλες διατάξεις»

Θέλω να ευχαριστήσω και τους συναδέλφους που πήραν το λόγο, αλλά και τους εισηγητές, ιδιαίτερα αυτούς που μπήκαν στον ιδιαίτερο κόπο να κάνουν συγκεκριμένες προτάσεις, να θέσουν συγκεκριμένα στοιχεία προβληματισμού και να αναδείξουν και τα θετικά στοιχεία αυτού του νομοσχεδίου.  Σε μια συζήτηση που έχει διαρκέσει περίπου  2,5 ώρες,  μέχρι  τώρα ελάχιστοι τοποθετήθηκαν για το  “Yachting”. Εδώ συζητάμε για μια πολύ συγκεκριμένη παγκόσμια αγορά,  η οποία δουλεύει με συγκεκριμένους κανόνες σε ολόκληρο τον πλανήτη,  στην οποία  η  Ελλάδα  θα έπρεπε να είναι ο πρωταθλητής. Έχουμε την ωραιότερη  «πολυνησία»  και  τη  μεγαλύτερη  ακτογραμμή  στην Ευρώπη  και  είναι αμαρτία αν αυτό δεν είναι αναπτυξιακό μας πλεονέκτημα, αν αυτό δεν δημιουργεί θέσεις απασχόλησης,  αν  αυτό  δεν   φέρει  περισσότερα  έσοδα  στη χώρα. 

 

Όλοι σήμερα, ασχολούμαστε με το μείζον πρόβλημα της ανεργίας. Έχει αποδειχθεί, ότι δεν αντιμετωπίζεται διατηρώντας ή ενισχύοντας  προστατευτικές διατάξεις. Το μείζον πρόβλημα της ανεργίας αντιμετωπίζεται όταν δημιουργείς περισσότερες δουλειές  και  θέσεις εργασίας συνολικά και όχι μόνο σε έναν κλάδο. Αυτό προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε σήμερα. Προσπαθούμε να δώσουμε, πολλές περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης στους νησιώτες μας, πολλές περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης σε όσους ζουν στις παράκτιες ζώνες και στους Έλληνες που ασχολούνται με τη θάλασσα, είτε ως ναυτικοί, είτε ως συντηρητές, είτε ως φύλακες, είτε ως ηλεκτρολόγοι, είτε ως μηχανικοί, είτε ως βαφείς, είτε  ως τουριστικοί πράκτορες, είτε ως ασφαλιστές, είτε ως  αντασφαλιστές,  είτε  με οποιαδήποτε άλλη ιδιότητα βρίσκονται στο χώρο.

        Ποιος είναι ο στόχος αυτού του νομοσχεδίου; Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο και το έχουμε γράψει και το έχουμε πει πάρα πολλές φορές. Είναι να καταστήσει την Ελλάδα πρωταθλήτρια στο ευρωπαϊκό «Yachting». Στόχος είναι, να φτάσουμε τους ευρωπαϊκούς  μέσους  όρους για τα σκάφη αναψυχής. Γιατί,  όπως πολύ σωστά τονίσθηκε, κάθε σκάφος αναψυχής δημιουργεί άμεσα 17 θέσεις εργασίας. Εμμέσως ενισχύει άλλες 9. Όσα περισσότερα φέρουμε, η εξίσωση είναι πάρα πολύ απλή. Όσα περισσότερα φέρουμε στην Ελλάδα, όσα περισσότερα φιλοξενήσουμε στις μαρίνες μας, στα καρνάγια μας, τόσο περισσότερες θέσεις απασχόλησης θα δημιουργηθούν. Το σκάφος αναψυχής δεν είναι κάτι το οποίο παράγει, όταν «κάθεται» και ελλιμενίζεται. Δε  δημιουργεί θέσεις εργασίας και τζίρο στην οικονομία. Είτε γιατί είναι  υπερφορολογημένο, είτε γιατί πάσχει από υπερπροστατευτικό, τότε κάθεται στη μαρίνα.

Το σκάφος αναψυχής, έχει την ιδιότητα να δημιουργεί έσοδα στο κράτος, να δημιουργεί θέσεις απασχόλησης όταν κινείται. Εμείς προσπαθούμε να διευκολύνουμε ακριβώς την κίνησή του, να την κάνουμε πιο απλή, να την κάνουμε πιο συχνή.  Τι συμβαίνει όλα αυτά τα χρόνια;  Από την εποχή που ξεκίνησε αυτή η συζήτηση των σκαφών αναψυχής, τι συνέβη στη χώρα μας; Συνέβη το εξής απλό. Από 25.000 σκάφη που φιλοξενούσαμε το 2009, έχουμε πάει στα 17.000. Τα έσοδα από το Φ.Π.Α., από τους εκτελωνισμούς των σκαφών αναψυχής, με όλους τους φόρους πολυτελείας τους οποίους πάμε να βγάλουμε σήμερα,  να πέσουμε από τα 6.000.000 ευρώ  το 2007, στις 140.000 ευρώ  το 2013. Μηδέν έσοδα. Μηδέν. Κανένας δεν εκτελωνίζει σκάφος στη χώρα. Κανένας. Όταν έχει τη δυνατότητα, να το εκτελωνίσει στη Μάλτα με 3%, 4% ή 5%,  ή και  στην Κύπρο. Στην Ελλάδα έχουμε Φ.Π.Α.  23%  και  φόρο  πολυτελείας  10%  από  πάνω,  δηλαδή, σύνολο 33%.  Γι’ αυτό και τα έσοδα κατέρρευσαν.

Οι θέσεις απασχόλησης μειώθηκαν δραματικά. Τα σκάφη έφυγαν από την Ελλάδα, από θέσεις ελλιμενισμού που βρισκόταν στις ελληνικές μαρίνες και  άκουσα και την αγωνία κάποιων, για το πώς απαξιώνονταικαι έχουν μεταναστεύσει και πηγαίνουν στην Τουρκία. Σήμερα διαπλέουν τις θάλασσές μας, εκμεταλλεύονται τα ελληνικά νησιά, αφήνοντας όμως πολύ μικρότερα  έσοδα  για  την  εθνική  οικονομία.

Ρυθμίσαμε το θέμα της φορολογίας των σκαφών αναψυχής από πέρυσι τον Οκτώβριο, επιβάλλοντας ένα λογικό τέλος πλόων και παραμονής,  το οποίο ενισχύει και πριμοδοτεί το επαγγελματικό σκάφος και πριμοδοτεί το ελληνικό σκάφος, αλλά και το σκάφος το οποίο ελλιμενίζεται στη χώρα.  Επιβάλουμε -για πρώτη φορά- στο σκάφος το οποίο, απλώς  χρησιμοποιεί τα νερά μας, έρχεται εδώ,  ένα  τέλος  το οποίο  οφείλει,  να  εισπράττει και  να  ελέγχει  την  είσπραξή  του,  το  Λιμενικό  Σώμα.

 

Ενισχύουμε το Λιμενικό Σώμα με μέσα και προσωπικό. Και θα σας εξηγήσω γιατί με προσωπικό: Για να κάνει περισσότερους ελέγχους, γι’ αυτό και υπάρχουν πάρα πολλές γραφειοκρατικέςδιατάξεις, οι οποίες καταργούνται, καθώς και δουλειές που «κρατούσαν» εκατοντάδες λιμενοφύλακες μέσα στα Λιμεναρχεία, για να βάζουν σφραγίδες, να παίρνουν φωτογραφίες από το ένα δίπλωμα και να τις βάζουν στο άλλο δίπλωμα, να σφραγίζουν ναυλοσύμφωνα και να εκδίδουν δελτία κατάπλου και απόπλου.

Συνολικά, έχουμε υπολογίσει ότι  850 στελέχη του Λιμενικού Σώματος σε όλα τα λιμεναρχεία της χώρας, δηλαδή, περίπου το 12% της δύναμής μας, ασχολείται με όλες αυτές τις γραφειοκρατικές διατυπώσεις που σήμερα καταργούμε. Αυτούς  τους ανθρώπους  θέλουμε να τους αξιοποιήσουμε, να βγουν έξω, να ελέγξουν την παράνομη αλιεία,  η  οποία είναι πολύ μεγάλο πρόβλημα στη  χώρα, να ελέγξουν αυτούς που δεν έχουν πληρώσει το τέλος παραμονής  και  πλοών και να ελέγξουν αυτόν, ο οποίος κάνει παράνομες ναυλώσεις χωρίς να δηλώνει ναυλοσύμφωνα και χωρίς να τηρεί τις διαδικασίες του νόμου.  Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε, δεν προσπαθούμε να φτιάξουμε ένα σύστημα όπως κατηγορηθήκαμε, φοροαπαλλαγών, διότι θεωρούμε ένα απλό πράγμα, ότι τα άμεσα έσοδα από το yachtingείναι πολύ λιγότερα από τα έμμεσα έσοδα. Σας είπα ότι το κάθε σκάφος αναψυχής δημιουργεί 1,17 θέσεις εργασίας, σύμφωνα με μια μελέτη που μας κατέθεσε ο σύνδεσμος των σκαφών χωρίς πλήρωμα. Από τα 4.000 ιστιοπλοϊκά «σκαφάκια» που ενοικιάζονται και είναι ο βασικός κορμός τουyachting, αποδεικνύεται το εξής: ότι από τα 427 εκατ. ευρώ τζίρου,  όπως υπολογίστηκε ότι  δημιουργήθηκε  την  προηγούμενη  χρονιά απ’ αυτόν τον κλάδο στην εθνική μας οικονομία,  μόνο τα 137 εκατ. ευρώ ήταν ναύλα,  τα άλλα 290 εκατ. πήγαιναν στην γύρω – γύρω αγορά. Καταλαβαίνετε την αναλογία;  Όσα ήταν τα ναύλα άλλα τόσα ήταν και για την τοπική αγορά, τις ταβέρνες κ.λπ.

Ειλικρινά, ιδιαίτερα όσοι προέρχονται από νησιωτικές περιοχές, απορώ πώς αυτό δεν το αντιλαμβάνονται ή δεν το βλέπουν κάθε μέρα μπροστά τους, ότι το μεγαλύτερο έσοδο από την επισκεψιμότητα από τα σκάφη αναψυχής δημιουργείται στις παράκτιες χρήσεις. Παράκτιες χρήσεις στις οποίες διευκολύνουμε να έχουν πρόσβαση τα σκάφη αναψυχής βάζοντας επιτέλους εύκολες διαδικασίες για να βάλουν μια πλωτή εξέδρα, ώστε να έρθει ο άλλος να θέσει, να βγει στην ταβέρνα, να πάει στην τοπική αγορά, να φάει και  να τη γυρίσει και να ξαναφύγει. Όχι για μόνιμο ελλιμενισμό. Πρόσβαση θέλουν. Γνωρίζετε σήμερα που μπορεί να τοποθετηθεί πλωτή εξέδρα στην χώρα;  Διακόσια μέτρα από την ακτή, μετά από την αδειοδότηση περίπου εννέα υπουργείων.  Αυτό το κάνουμε απλό με την σύμφωνη γνώμη όλων των συναρμόδιων Υπουργείων και σήμερα κάποιοι υπερθεματίζουν ότι πάμε να καταστρέψουμε τις ακτογραμμές μας;  Τα έχουμε συζητήσει πάρα πολλές φορές αυτά και τα έχουμε δει μπροστά μας στους τουριστικούς φορείς στις εκθέσεις, στις συζητήσεις που έχουν γίνει σε αυτή την Αίθουσα και στην Αίθουσα της Ολομέλειας και πολύ πρόσφατα μάλιστα.

Θεωρώ, λοιπόν, ότι προχωράμε και προχωράμε προς την σωστή βάση ρυθμίζοντας θέματα τα οποία είναι χρόνια αιτήματα του κλάδου. Μειώνουμε τις ημέρες ναύλωσης και μειώνουμε και την περίοδο ελέγχου, διότι είναι μια σημαντική μείωση, που από τα πέντε χρόνια πάει στα τρία και τις ημέρες ναύλωσης σημαντικά, διότι αυτό το οποίο διαπιστώθηκε είναι ότι πάρα πολλοί εξαντλούσαν την πενταετία και σε καμία περίπτωση δεν πλησίαζαν καν τις ημέρες ναύλωσης και τα σκάφη έχουν απαξιωθεί και έχουν πέσει δραματικά οι τιμές τους σε σχέση με αυτό με το οποίο είχαν δανειοδοτηθεί να πάρουν και αδυνατούν να ανανεώσουν την άδειά τους.

 

 

Και είναι ιδιαίτερα γερασμένος ο στόλος μας, γιατί τα τελευταία τέσσερα χρόνια, κύριε Πρόεδρε, δεν έχουν γίνει καινούριες αγορές σκαφών. Τα επαγγελματικά μας σκάφη έχουν γεράσει και δεν είναι πρώτης γραμμής, όπως ήταν το 2008. Έχουν περάσει 6 χρόνια από τότε και το σκάφος απαξιώνεται ετησίως – ας λάβουμε υπόψη ότι η αξία του την πρώτη χρονιά μειώνεται κατά 30%, κάτι ανάλογο που συμβαίνει και με τα αυτοκίνητα – και γι’ αυτό, κατ’ απαίτηση του συνόλου του κλάδου, μειώνουμε τις υποχρεωτικές ημέρες ναύλωσης. Μάλιστα, ο κλάδος ζητούσε ακόμα μεγαλύτερη μείωση και, μετά από συμφωνία με το Υπουργείο Οικονομικών, καταλήξαμε στις συγκεκριμένες ημέρες ναύλωσης, ώστε να τους δώσουμε τη δυνατότητα επιβίωσης.

Αυτό που κάθε μέρα ακούω είναι ότι η πιο εύκολη λύση που μπορεί να αναζητήσει ένα σκάφος αναψυχής, εκμεταλλευόμενος το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο, είναι να γυρίσει τη σημαία του σε Μάλτα, να είναι πολύ φθηνότερο και να κάνει ναύλα κανονικά στη χώρα, χωρίς ημέρες ναύλωσης, χωρίς τίποτα. Αυτό επιτρέπεται στα πλαίσια της Ε.Ε.. Εμείς θέλουμε να μην γυρνάνε τα σκάφη τους σε σημαία Μάλτας, αλλά αντίθετα και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι να επιλέγουν την ελληνική σημαία. Αυτό θα είναι η μεγαλύτερή μας επιτυχία, να φθάσουμε πραγματικά στους ευρωπαϊκούς μέσους όρους.

Θέλετε να σας εξηγήσω σε επίπεδο απασχόλησης τι σημαίνει ο ευρωπαϊκός μέσος όρος και ποιος είναι ο στόχος μας; Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία των χωρών της Ευρώπης, η αναλογία στη χρήση σκάφους αναψυχής, κατά μέσο όρο, στην Ε.Ε. είναι 1 σκάφος ανά 164 κατοίκους και στην Ελλάδα είναι 1 ανά 621. Εάν προσεγγίζαμε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και όχι εάν γινόμασταν πρωταθλητές, από τις 17000 σκάφη, που ελλιμενίζονται σήμερα στη χώρα, θα πηγαίναμε στις 67000. Αυτό σημαίνει άμεσες θέσεις εργασίας κοντά στις 80000.

Θα έχουμε την ευκαιρία, όμως, είτε να διευκρινίσουμε διατάξεις είτε να συνεργασθούμε ώστε να βελτιώσουμε επιμέρους ρυθμίσεις στις επόμενες συνεδριάσεις.

 

 

Σχετικά αρχεία: 

Κατηγορία:


Wildcard SSL